سایه های شرجی

درد من درد مشترک نيست....
نویسنده : امیر نعمتی - ساعت ٥:٤٥ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱۳۸۳/٢/٢۸
 

 وبازهم سلام.

                          

                            

 

چند سروده از سالهای گذشته تقدیم شما:

 

اتوبوس و

مسافری

که هر روز از روبرویم

میگذرندو

من و

ایستگاه و

بلیطی که هیچگاه

پاره نمیشود...

 

          ************

 

وقتی مریم باغچه را در گلدان کاشتند!

فوج فوج آینه

از بالای سرم گذشتند!

بهار زودرس کلاغها

عریانی اش را به رخم کشید!

حالا دارم به جای آنهمه زمین خدا

به دستان سفالگرپیر!

               غبطه میخورم......!!

        

              ***********

 

انگار رد عطرنگاه شبنمی ات

                       بر تن قاصدک

                                     جا مانده است

که در من ترانه صد بهار به شکوفه می نشیند.

-   پلک نبند-

             پشت پرچین این روزها

                                         پاییز

                                              پرسه میزند...

            **********

خورشید

بیهوده بال بال میزند

        پشت پنجره های زخمی.

اینجا

هیچ دریچه ای به ظهور صبح بال نمیگشاید

و پرده های عصیان

                    هیچ خانه ای

        به کوچه های سردوساکت سرک نمیکشد

اینجا

دستنوشته رویاهای قدیمی

                   هیچگاه پاکنویس نمیشود!

به باد بگویید

         غبار انکار

اینجا

          جاودانه دراهتزازاست

                                     به باد بگویید.

        *************

باز میگردم

         هراسان

              از باغچه های اساطیری

                                           گل سرخ.

کاش میدانستم

"اتهام بزرگ"

           سرخی گونه هایم را

چه کسی باید پاسخگو باشد؟

                       باغبان

                              یا

                                گل سرخ.....؟

       ************

پر گشته ایم

از ثانیه های پر ملال وسوسه

از تلالو سراب گونه زندگی!

پر گشته ایم

چون بادکنکی

در غربت هراسان زمین.

سوزن گمشده ات کجاست؟!

 

 


 
comment نظرات ()

 
ديدار و غزل
نویسنده : امیر نعمتی - ساعت ۱٢:٥۱ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱۳۸۳/٢/٢٢
 

.

 

  سلام به همه شما.

همایش پرواز دات کام هم بخوبی برگزار شد ودیدار عزیزانی برای من میسر شد که شوق دیدن آنها ما را به تهران کشاند.از صفریان عزیز و همسر گرامیشان- محسن خان دوست داشتنی-خانم باقری شاد و مختاریه عزیز-مهربانان خانه عروسک (راحله-مهساو یکتا)–احسان پرسای بیقرار!- خانم ابراهیمی مهربان – بانوی غزل (مژگان بانو) – آفاجلیل با صفا وهمسرشان – خانم مستشار نظامی– آقای دروند-خانم حق وردیان-خانم کشفی(که کامنت های بیشمار ایشان دروبلاگ کرگدن معرف حضور دوستان است!)-و بویژه و بویژه آقا طیب دوست داشتنی که یه جورایی به دل ما نشست-آقای بهرام پرور و گلاره عزیزشان-آدمک-حامدی گل با غزل دلنشینش- خرسندی عزیز- و همه عزیزانی که مسلما از قلم افتادند( این ذهن کم حجم ما هم دیگه جواب کرده!) همه و همه که من چیز زیادی از آنها یاد گرفتم.

امیدوارم که لیاقت داشته باشیم وبتوانیم با یک همایشی در خور در اینجا در خدمت دوستان باشیم.

همچنین از اینکه هی مجبورم قالب وبلاگمو عوض کنم از بی دانشی من درامر اچ تی ام ال  و تهکم( از ريشه هک!)ناشی ميشود.

  و در پایان غزلی که از این سایه نمزده! درهمایش تقدیم دوستان شد:

 

 

با سایه ها حرفی ندارمِ  با تو اما

نه باتو هم حرفی نمانده مثل حالا

من زیر قولم میزنم تا هفته بعد

شاید شبیه تو شدم امروز و فردا

این شهر چشم دیدن من را ندارد!

لعنت به استدلال پوچ نسل اینجا

تو با چراغ این خیابان درتبادل

چشمک بزن مرسی از این احساس زیبا

در زیر باران چتر ممنوع روز خوبی است

کافیست کات! مغلوب بعدی هست آیا؟

 حالا چه تدبیری کند تنهایی من؟

وقتی تبانی کرده اسمت با شب ما

تو بیگناهی چون تمام قبله شهر

چرخیده سمت آدمکهای تماشا!

حالم بهم خورد از خودم این درد مزمن

با یک سرنگی میشود آخر مداوا

 

                                 

                                                                                        بدرود

 

 


 
comment نظرات ()

 
روزمرگی...
نویسنده : امیر نعمتی - ساعت ۱٢:٤٧ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱۳۸۳/٢/۱٦
 

 

با سلام به همه عزیزان

 

                                

 

اول اینکه.بعد از یک اسباب کشی خفن!بدلیل نبود پست خالی برای تلفن و دچار شدن به انواع امراض بی درمان و گیجی مفرط و ابتلا به کافی نت و امثالهم... و بعد از فراهم نمودن انواع و اقسام پارتی(البته نه از نوع بدش!)و عجز و التماس از نوع شدید ِ بالاخره امشب توفیق حاصل شد و کم کم از بی سامانی به بسامانی رسیدیم.

دوم اینکه باید و باید از همه دوستانی که در این مدت حق دوستی را به تمام بجا آوردند تشکر آبدار نمایم.آقای قاسمی عزیز که طی این مدت با تمام تلاش جهت رفع این مشکل بینهایت زحمت کشیدند.دوست گرانقدر بوتیمار عزیز که طی این مدت به هر طریق ممکن برای دسترسی من به اینترنت از هیچ کمکی دریغ نکردند.(الان هم از اکانت ایشان دارم استفاده میکنم!).

سوم اینکه باید از همه دوستانی که وقت گذاشتند و به کلبه نمناک من سر زدند تشکر کنم و اینکه در حد ممکن با تمام وجود تلاش کردم به کامنت های عزیزان پاسخی در خور دهم و از اینکه نتوانستم به همه آنها در زمان کوتاه پاسخ بدهم شرمنده همه آنها هستم.

چهارم اینکه نتوانستم بدلیل مشکلات یاد شده بروز باشم باز هم شرمنده(مثل اینکه خدا ما رو خلق کرده که همیشه شرمنده باشیم!) و درخواست عزیزان اکسيژنی کاملا بجا و متین میباشد.وسعی میکنم که چشم!

پنجم اینکه در یکی از کامنتهای قبلی سرکار خانم عباسی (مزگان بانوی گرامی) خواستند که با توپ پر برای من کامنت بگذارند و قس علیهذا....خواستم خدمت این بانوی گرامی عرض کنم که: آشنایی من با ایشان در اولین همایش آوای آرام صورت پذیرفت که غزل( من خودم سیب کال خودم بودم) شاهد ماست! البته این آشنایی مسلما یکطرفه بوده که ایشان از این سابقه اظهار بی اطلاعی کرده اند. با اینهمه بنده بدلیل علاقه به شعر و داستان و نثر شیوا و روان ایشان و بنا به وظیفه در حد خودم سعی کردم بطریقه کامنتیک(بقول کرگدن) در اظهار نظرات شرکت کنم .امابه نظر من نیاز هست که به این اظهارات در حد ساده( حتی با وجود مشغله های قابل درک و فراوان) پاسخ داده شود. مگر ایتکه در صورت عدم توانایی در پاسخ بخش کامنت ها مسدود شود و فقط بینندگان از وبلاگ استفاده لازم را ببرند.

در مورد ترک ايشان هم بايد بعرض برسانم که ترک اينترنت از محالات وجود آدميست زيرا که ملتی بخويش نمودند صد اهتمام و نشد....!

اما اینکه توپ پر یا غیر پر خواستم عرض کنم گردن باریکتر از موی ما نیازی به این امر نیست. ما سری داریم و در پای همه خواهیم بازید.....خجل از ننگ بضاعت که سزاوار عزیزان نخواهد بود.....در هر حال شاید گله از سر دلتنگی ما موجبات کدورت بانوی غزل شده باشد که امیدوارم ما را عفو بفرمایند.

ششم اینکه به همه دوستان یک معذرت خواهی بدهکارم از این بابت که وبلاگم مانند صاحبش مسئله دار!!! شد و درهم و ناریخت! شده بود.امیدوارم درست شده باشد.

و آخر اینکه راستی همایش اکسیژنی ها کی هست؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!! خبرم کنید....!

 

 

 

 


 
comment نظرات ()

 
همين ...
نویسنده : امیر نعمتی - ساعت ٧:٥٥ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۳۸۳/٢/٩
 

 
comment نظرات ()