سایه های شرجی

روح پريشان خراب بی درو پيکر!
نویسنده : امیر نعمتی - ساعت ۱:٢۸ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱۳۸۳/٤/٢٩
 

سلام به همه شما

درسته حق با شماست اصلا قرار نبود آپديت کنم!!! ولی نگاههای شما آدمووادار ميکنه به بودن و نوشتن. دوستانی که هميشه به من انرژی ميدن واسه ادامه دادن....يه جورايی مديون اونهام.

حالا سعی ميکنم تو همين پست نوشته هامو تکميل کنم...قول قول.

                              يارب از ابر هدايت برسان بارانی

                          پيشتر زانکه چو گردی زميان بر خيزم

 

خب قرار بود کم کم این پست و تکمیل کنم اینم از قولم...

راستی طبق روال قبلی سعی کردم شعرهامو خام و بدون ویرایش قرار بدم. نقد و نظرشما، اینهاروحتما تکمیل تر وبهتر میکنه....

 

چشمان تو احترام دارد بانو

 صبح نظرت سلام دارد بانو

این گریه که مانده پیش من میدانم

هرقطره اش التزام دارد بانو

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

برای من و توبامیشوی؟ نه؟

میان گریه حاشا میشوی؟ نه؟

من امشب مست مستم نازنینم

تو آخر لولی ما میشوی؟ نه؟

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

با دست خودت بگیرو بردارم کن

بی نام ترین یوسف بازارم کن

مانند نگاه عاصی این مردم

 هر تهمت ناروا توهم بارم کن

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

حالا که از آسمان تو خسته شدم!

وقتی قد تاریکی این خانه بدم

مردانگی زمانه این شد اصلا

 تو راه خودت برو و من راه خودم!!

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

لبهای گلایه را که هم آوردم

هر درد و بلا بوده سرم آوردم!

بانو بی خیالش بخدا باور کن

من خسته شدم دوباره کم آوردم!

 

 


 
comment نظرات ()